این ماده دربارهٔ مرحلهٔ تصمیمگیری شعبهٔ دیوان عدالت اداری در پروندهٔ اعاده دادرسی است. اعاده دادرسی یعنی درخواست دوباره بررسی یک حکم که قبلاً صادر شده است. طبق این ماده، اگر شعبه درخواست را قبول (وارد) بداند، حکمی که برای آن اعاده دادرسی خواسته شده را نقض میکند و حکم مناسب را صادر مینماید.
اگر درخواست اعاده دادرسی فقط به بخشی از حکم مربوط باشد، تنها همان بخش نقض یا اصلاح میشود و بقیهٔ حکم دستنخورده میماند. همچنین اگر دلیل درخواست اعاده دادرسی، مغایرت و ناسازگاری میان دو حکم باشد، شعبه پس از پذیرش درخواست، حکم دوم را نقض میکند و حکم اول به اعتبار خود باقی میماند.
این ماده تبصره ندارد و هیچ اشارهای به مهلت، هزینه یا شمارهٔ مادهٔ دیگر در آن دیده نمیشود.