ماده ۱۰۳ قانون دیوان عدالت اداری

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰

شعبه رسیدگی کننده به موارد موضوع مواد (۷۴)، (۷۵) یا (۹۸) این قانون مکلف است در صورت احراز ضرورت، دستور توقف اجرای حکم مورد رسیدگی را صادر کند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ یکی از کارهای شعبه‌ای است که به پرونده‌های موضوع مواد ۷۴، ۷۵ یا ۹۸ این قانون رسیدگی می‌کند. بر اساس همین متن، اگر شعبه لازم بداند و ضرورت را احراز کند، موظف است دستور بدهد که اجرای حکم مورد رسیدگی متوقف شود.

متن فقط به مواد ۷۴، ۷۵ و ۹۸ ارجاع داده و توضیح نمی‌دهد که آن مواد دربارهٔ چه هستند. همچنین در همین متن تبصره‌ای ذکر نشده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید پرونده‌ای در دیوان مطرح است که موضوع آن به یکی از مواد ۷۴، ۷۵ یا ۹۸ این قانون مربوط می‌شود. اگر شعبه رسیدگی‌کننده لازم بداند، بر اساس این ماده دستور می‌دهد اجرای حکم مورد رسیدگی متوقف شود.
فرض کنید علی در پرونده‌ای که به یکی از مواد یادشده مربوط است، درخواست توقف اجرای حکم دارد. شعبه فقط در صورتی که ضرورت را احراز کند، دستور توقف اجرا را صادر می‌کند.

سؤالات پرتکرار

این ماده می‌گوید شعبه چه کاری باید انجام دهد؟

اگر شعبه به موارد موضوع مواد ۷۴، ۷۵ یا ۹۸ این قانون رسیدگی کند و ضرورت را احراز کند، مکلف است دستور توقف اجرای حکم مورد رسیدگی را صادر کند.

آیا شعبه در همهٔ پرونده‌ها باید اجرای حکم را متوقف کند؟

نه؛ بر اساس همین متن، این تکلیف به رسیدگی به موارد مواد ۷۴، ۷۵ یا ۹۸ و احراز ضرورت وابسته است.

مواد ۷۴، ۷۵ و ۹۸ دربارهٔ چه موضوعی هستند؟

این ماده فقط به آن مواد ارجاع داده است و در متن ارائه‌شده محتوای آن مواد نیامده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون دیوان عدالت اداری ←
ماده ۱۰۳ قانون دیوان عدالت اداری — لویادسک