این ماده دو موضوع را بیان میکند. اول اینکه عقیمسازی دائم زنان و مردان ممنوع است و همچنین کارهایی که احتمال برگشتپذیری در آنها ضعیف یا بسیار دشوار است (مثل بستن لولهها) هم ممنوع است.
دوم، یک استثنا برای زنان وجود دارد: اگر بارداری برای مادر خطر جانی داشته باشد یا ضرر مهمی مثل عوارض جسمی جدی یا مشقت شدید غیرقابل تحمل (حرج) برای او ایجاد کند — چه در دوران بارداری و چه بعد از زایمان — و راه دیگری هم وجود نداشته باشد و نتوان با پیشگیریهای موقت آن ضرر یا مشقت را دفع کرد، در این صورت عقیمسازی زن از ممنوعیت مستثناست.
همچنین وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است با همکاری دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی و سازمان پزشکی قانونی، حداکثر سه ماه پس از لازمالاجرا شدن این قانون، دستورالعملی دربارهٔ موارد و شیوههای مجاز تهیه کند و آن را با تصویب وزیر بهداشت اجرا کند.