این ماده میگوید اگر در جریان یک رسیدگی قضائی، مرجع قضائی با طفل یا نوجوانی روبهرو شود که مشمول ماده (۳) همین قانون است، باید او را حسب مورد به بهزیستی یا دادستان محل سکونتش معرفی کند.
تعبیر «حسب مورد» یعنی انتخاب بین بهزیستی و دادستان محل سکونت بر عهده مرجع قضائی است و بر اساس شرایط همان مورد انجام میشود؛ خود متن معیار دقیقی برای این انتخاب بیان نکرده است.
این ماده به ماده (۳) همین قانون ارجاع داده است. محتوای ماده (۳) در متنی که در اختیار ماست نیامده است. در همین متن نیز تبصرهای برای ماده (۴۷) ذکر نشده است.