این ماده میگوید اگر دادستان، پس از دیدن گزارشی که در ماده ۳۳ آمده یا از هر راه دیگری، لازم بداند برای حمایت از طفل یا نوجوان تدبیری انجام شود، باید با توجه به نوع و شدت خطر، کیفیت جرم و سوابق و وضعیت جسمی، روانی، اجتماعی و اخلاقی خود طفل یا نوجوان و والدین، اولیا یا سرپرستان قانونی او تصمیم بگیرد. اگر ممکن باشد، این اقدام را با همکاری و به وسیلهٔ همان والدین، اولیا یا سرپرستان انجام میدهد تا خطر رفع شود.
در موارد ضروری، دادستان پس از گرفتن نظر مددکار اجتماعی بهزیستی یا واحد حمایت دادگستری میتواند دستور موقت بدهد که طفل یا نوجوان از محیط خطر خارج و به مکانی مطمئن و امن مثل مراکز بهزیستی یا مراکز مرتبط دیگر منتقل شود، یا به شخص مورد اطمینان سپرده شود. سپس باید حداکثر تا پانزده روز موضوع را به دادگاه اطلاع بدهد تا دادگاه تصمیم مناسب را بگیرد. در متن ارائهشده تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.