این ماده میگوید برای شروع تعقیب (یعنی پیگیری قضایی) علاوه بر دلایل و راههایی که در قانون آیین دادرسی کیفری آمده است، دو راه دیگر هم وجود دارد که در این قانون پذیرفته شده است.
راه اول: خودِ طفل یا نوجوان میتواند درخواست کند که موضوع پیگیری شود. راه دوم: گزارش یا درخواست کتبی (نوشتهشده) یا شفاهی (زبانی) که هویت گزارشدهنده یا نویسندهٔ آن مشخص نیست، در صورتی که نشانههای معقول و متعارف بر درستی آن وجود داشته باشد.
این ماده فقط فهرست این دو راه را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثلاً اینکه چه کسی رسیدگی میکند یا چه اتفاقی بعد از آن میافتد) چیزی نمیگوید. همچنین به قانون آیین دادرسی کیفری ارجاع داده، اما محتوای آن را توضیح نمیدهد.