ماده ۳ قانون جرم سیاسی میگوید اگر کسی خودش مرتکب یکی از کارهای فهرستشده شود، یا در آن مشارکت کند، یا کسی را در انجام آن کمک (معاونت) کند، یا فقط شروع به انجام آن کند، آن کار «جرم سیاسی» حساب نمیشود.
فهرست این کارها در بندهای الف تا ذ آمده است: جرائم مستوجب حدود، قصاص و دیات؛ سوءقصد به مقامات داخلی و خارجی؛ آدمربایی و گروگانگیری؛ بمبگذاری و تهدید به آن، هواپیماربایی و راهزنی دریایی؛ سرقت و غارت اموال، ایجاد حریق و تخریب عمدی؛ حمل و نگهداری غیرقانونی، قاچاق و خرید و فروش سلاح، موادمخدر و روانگردان؛ رشا و ارتشاء، اختلاس، تصرف غیرقانونی در وجوه دولتی، پولشویی، اختفای اموال ناشی از جرم مزبور؛ جاسوسی و افشای اسرار؛ تحریک مردم به تجزیهطلبی، جنگ و کشتار و درگیری؛ اختلال در دادهها یا سامانههای رایانهای و مخابراتی بهکار گرفتهشده برای ارائه خدمات ضروری عمومی یا حاکمیتی؛ و همه جرائم علیه عفت و اخلاق عمومی، چه با سامانههای رایانهای یا مخابراتی یا حاملهای داده و چه بدون آن.
این ماده فقط میگوید این موارد جرم سیاسی محسوب نمیشود؛ دربارهٔ مجازات یا شرایط دیگر آنها چیزی نمیگوید.