این ماده دربارهٔ اموالی است که مالکشان فوت کرده و هیچ وارث شناختهشدهای ندارد و آن اموال در دست دولت، یا در دست موسسات تجارتی، صرافی و مانند اینها، یا در دست اشخاص عادی است. بر اساس این متن، اگر برای اموال منقول و پول نقد تا ده سال از تاریخ فوت مالک، و برای اموال غیر منقول تا بیست سال از تاریخ فوت، کسی ادعای وراثت نکند، دیگر هیچ ادعایی پذیرفته نمیشود و آن اموال به دولت تعلق میگیرد تا به مصرف موسسات خیریه برسد.
تبصرهٔ این ماده میگوید موسسات تجارتی، صرافیها و مانند آنها و همچنین اشخاصی که این اموال نزدشان است، مکلفاند این اموال را از طریق «پارکههای بدایت هر محل» به دولت تسلیم کنند یا بپردازند. متن روشن نمیکند که این تسلیم از چه زمانی آغاز میشود و جزئیات آن مشخص نیست.