بر اساس این ماده، کسی که به متوفی بدهکار است یا مالی از متوفی را نزد خود دارد، وقتی اصل یا نسخهٔ گواهیشدهٔ تصدیق صادرشده از سوی امین صلح یا حاکم بدایت به او ارائه شود، باید دین خود را که به متوفی داشته یا مال متعلق به متوفی را که نزد اوست، به صاحب یا صاحبان همان تصدیق بپردازد یا تسلیم کند.
اگر این شخص از پرداخت دین یا تسلیم مال خودداری کند، طبق همین متن در برابر خساراتی که به دارندگان تصدیق وارد میشود مسئول خواهد بود.
اگر دین را بپردازد یا مال را تسلیم کند، در مقابل هر مدعی وراثت بری محسوب میشود؛ یعنی دیگر نسبت به آن مدعی مسئولیتی ندارد. در این حالت، آن مدعی حق رجوع به شخص یا اشخاصی را دارد که طلب متوفی را وصول کرده یا مال متعلق به او را دریافت نمودهاند.