این ماده دربارهٔ زمانی است که مالی در معرض تلف و تضییع باشد، یعنی خطر از بین رفتن یا آسیب دیدن آن وجود داشته باشد. همچنین اگر اعتبار مدیون یا کسی که مال نزد اوست مشکوک باشد، محکمه میتواند برای حفظ مال اقدامات لازم را انجام دهد.
این اقدامات میتواند شامل فروش مال، سپردن آن به محل معتبر، یا گرفتن ضامن باشد. متن این ماده تبصرهای ذکر نکرده است.