این ماده میگوید قضاتی که در دادگاهها و دادسراهای عمومی و انقلاب کار میکنند، وظیفه دارند به دعاوی، شکایات و اعلامات رسیدگی کنند و دربارهٔ آنها تصمیم قضایی بگیرند. «دعاوی» یعنی پروندههای حقوقی، «شکایات» یعنی پروندههای کیفری و «اعلامات» یعنی اطلاعرسانیهایی که به مقام قضایی داده میشود.
شرط اصلی این رسیدگی دو چیز است: نخست اینکه مطابق قوانین موضوعه (قوانین عادی کشور) باشد، و دوم اینکه مطابق اصل یکصد و شصت و هفتم (167) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران باشد. این ماده فقط به این اصل قانون اساسی ارجاع داده و محتوای آن را توضیح نمیدهد.
نکتهٔ مبهم در همین حد است که متن، خود اصل 167 قانون اساسی را نقل نکرده و تنها به آن ارجاع داده است.