این ماده دربارهٔ شرکت مختلط غیرسهامی است و میگوید اگر دارایی شرکت برای پرداخت همهٔ بدهیهایش کافی نباشد، طلبکاران شرکت میتوانند باقیماندهٔ طلب خود را از دارایی شخصی همهٔ شرکای ضامن یا هر یک از آنها بگیرند. «شریک ضامن» یعنی شریکی که در برابر بدهیهای شرکت، مسئولیت شخصی دارد.
نکتهٔ دوم ماده این است که در این حالت، طلبکاران شرکت با طلبکاران شخصی شرکای ضامن هیچ فرقی ندارند؛ یعنی هر دو گروه برای وصول طلب خود از دارایی شخصی شریک ضامن، در یک سطح قرار میگیرند و طلبکاران شرکت بر آنها تقدمی ندارند.