این ماده دربارهٔ «فسخ» یعنی بههمزدن و پایاندادن به شرکت تضامنی توسط یکی از شریکها حرف میزند و سه شرط و قاعده اصلی میگذارد:
۱) فسخ فقط وقتی ممکن است که در اساسنامهٔ شرکت این حق از شریکها گرفته نشده باشد. یعنی اگر در اساسنامه نوشته شده باشد که شریک حق فسخ ندارد، دیگر نمیتواند این کار را بکند.
۲) فسخ نباید با قصد ضرر زدن به دیگران انجام شود. یعنی انگیزهٔ شریک نباید آسیبرساندن باشد.
۳) کسی که میخواهد فسخ کند، باید شش ماه قبل از فسخ، این تصمیم را بهصورت کتبی به شریکهای دیگر اطلاع بدهد.
همچنین این ماده میگوید اگر بر اساس اساسنامه، حسابهای شرکت باید سال به سال رسیدگی شود، فسخ در زمان پایان همان رسیدگی سالانهٔ حسابها انجام میشود؛ یعنی زمان فسخ به پایان دورهٔ حسابرسی سالانه گره میخورد. متن این ماده تبصره ندارد.