این ماده میگوید یک شرکت تضامنی در چه حالتهایی از هم میپاشد (منحل میشود). یکی از این حالتها، موارد گفتهشده در فقرات ۱، ۲ و ۳ ماده ۹۳ است؛ خود این متن فقط به آن فقرات ارجاع داده و محتوایشان را توضیح نداده است. حالت دیگر این است که همهٔ شریکها با هم توافق کنند (تراضی تمام شرکاء).
همچنین اگر یکی از شریکها به دلایلی از دادگاه بخواهد که شرکت منحل شود و دادگاه آن دلایل را موجه بداند و حکم انحلال بدهد، شرکت منحل میشود. متن، سه حالت دیگر را هم نام میبرد: فسخ توسط یکی از شریکها (با ارجاع به ماده ۱۳۷)، ورشکستگی یکی از شریکها (با ارجاع به ماده ۱۳۸) و فوت یا محجوریت یکی از شریکها (با ارجاع به مواد ۱۳۹ و ۱۴۰). «محجور» کسی است که از نظر قانونی اختیار و اهلیت تصرف در اموالش را ندارد.
تبصرهٔ این ماده مربوط به حالتی است که دلیل درخواست انحلال فقط به یک شریک یا چند شریک معین مربوط باشد؛ در این صورت دادگاه میتواند به درخواست بقیهٔ شریکها، بهجای انحلال شرکت، حکم اخراج آن شریک یا شریکهای معین را بدهد. توجه کنید که این متن دربارهٔ درستی یا نادرستی محتوای مادههایی که به آنها ارجاع شده چیزی نمیگوید.