این ماده درباره شرکتهایی است که اعضای آن «شریک» نامیده میشوند و سهم هر شریک ممکن است به شکل غیر نقدی باشد؛ یعنی به جای پول، چیز دیگری مانند کالا یا ملک به شرکت آورده شود. بر اساس این ماده، اگر در زمان تشکیل شرکت برای آن سهم غیرنقدی قیمتی تعیین شده باشد، شرکاء در مقابل اشخاص ثالث (کسانی که بیرون از شرکت هستند و با شرکت طرف معامله یا طلبکار شدهاند) نسبت به همان قیمت تعیینشده مسئولیت تضامینی دارند.
«مسئولیت تضامینی» یعنی طلبکار بیرونی میتواند برای همان مبلغ معینشده به هر یک از شرکاء مراجعه کند، نه فقط به شریکی که آن سهم غیرنقدی را آورده است. با این حال این ماده درباره اینکه خود شرکاء بعداً این مبلغ را چگونه بین خودشان تقسیم میکنند، یا درباره سهم نقدی و نحوه تعیین قیمت سهم غیرنقدی، مطلبی نگفته است.