این ماده دربارهٔ وضعیتی است که کالای تجاری به مقصد رسیده، ولی گیرنده (مرسلالیه) آن را قبول نمیکند، یا هزینهها و طلبهای متصدی حمل و نقل بابت همان کالا پرداخت نمیشود، یا دسترسی به گیرنده وجود ندارد. در این حالت متصدی حمل و نقل باید موضوع را به ارسالکننده اطلاع بدهد و کالا را موقتاً نزد خودش به امانت نگه دارد یا آن را نزد شخص ثالثی امانت بگذارد.
در هر دو صورت، متن میگوید هزینهها و هر نقص و عین بر عهدهٔ ارسالکننده است. عبارت «نقص و عین» در همین متن بیشتر توضیح داده نشده و ممکن است برای خوانندهٔ عادی روشن نباشد.
اگر ارسالکننده یا گیرنده در مدت مناسبی دربارهٔ سرنوشت کالا تعیین تکلیف نکنند، متصدی حمل و نقل میتواند مطابق ماده ۳۶۲ آن را بفروشد. این متن فقط به ماده ۳۶۲ ارجاع داده و محتوای آن ماده را توضیح نمیدهد.