این ماده به «حقالعملکار» (کسی که در برابر دیگری کار تجاری انجام میدهد و برای این کار دستمزد یا حقالعمل میگیرد) اجازه میدهد تا طلبش را از «آمر» (کسی که این کار را به او سفارش داده) وصول کند. راهی که متن قانون پیش پای او گذاشته «حق حبس» است؛ یعنی حق دارد چیزی را که در دستش است نگه دارد تا طلبش پرداخت شود.
این حق حبس دو مورد را در بر میگیرد: اول، اموالی که موضوع معامله بودهاند؛ دوم، قیمتی که حقالعملکار برای آن کالا دریافت کرده است. به زبان ساده، او میتواند کالا یا پولی را که از معامله به دستش رسیده نزد خود نگه دارد و تحویل ندهد تا وقتی آمر بدهی او را بپردازد.
نکته: متن این ماده بسیار کوتاه و کلی است و مشخص نمیکند این حق حبس تا چه زمانی ادامه دارد یا در صورت بروز اختلاف چه باید کرد؛ این موارد در همین متن نیامده است.