این ماده درباره برات و پس از تمام شدن مهلتهایی است که در مواد پیش از آن (مواد فوق) تعیین شده است. بر اساس آن، بعد از گذشتن این مهلتها، دارنده برات نمیتواند دعوای خود را علیه ظهرنویسها در دادگاه مطرح کند و دادگاه چنین دعوایی را نمیپذیرد.
همچنین پس از گذشتن همان مهلتها، هر ظهرنویس هم نمیتواند دعوای خود را علیه ید سابق خود در دادگاه مطرح کند و این دعوا هم پذیرفته نمیشود. خود این ماده مدت این مهلتها را مشخص نکرده و فقط به مواعد مقرر در مواد فوق ارجاع داده است.