این ماده دربارهٔ براتهایی است که قرار است در خارج از کشور پرداخت شوند. اگر کسی در ایران برات صادر کرده باشد (براتدهنده) یا پشتنویسی کرده باشد (ظهرنویس) و در ایران زندگی کند، دارندهٔ برات باید برای طرح دعوا علیه آنها در ایران، حداکثر تا دو سال از تاریخ اعتراض اقدام کند؛ اگر این دو سال بگذرد، حق طرح دعوا از بین میرود.
«اعتراض» یعنی اقدامی رسمی که وقتی برات در سررسید پرداخت نمیشود انجام میگیرد (متن این ماده توضیح نمیدهد که این اعتراض چگونه و توسط چه کسی انجام میشود). نکتهٔ مهم این است که مهلت دو ساله از تاریخ اعتراض شمرده میشود، نه از تاریخ صدور برات.
این ماده در واقع یک فرصت زمانی مشخص برای دارندهٔ برات تعیین کرده و شامل هر دو گروه میشود: هم براتدهنده و هم ظهرنویسهایی که در ایران مقیم هستند.