این ماده دربارهٔ دارندهٔ «برات» است؛ برات یک سند تجاری است که به موجب آن یک نفر پرداخت مبلغی را در سرزمینی معین به شخص دیگری میپردازد. اگر برات باید در ایران پرداخت شود و به دلیل عدم پرداخت، رسماً «اعتراض» شده باشد (یعنی واقعهٔ عدم پرداخت به شکل قانونی ثبت شده باشد)، و دارنده بخواهد از حقی که ماده ۲۴۹ قانون تجارت برای او تعیین کرده استفاده کند، باید تا یک سال از تاریخ همان اعتراض، علیه طرف مقابل در دادگاه دعوا مطرح کند. متن این ماده فقط به ماده ۲۴۹ ارجاع داده و محتوای آن ماده را بیان نکرده است.
بر اساس تبصره، اگر محل زندگی کسی که علیه او دعوا مطرح میشود (مدعیعلیه) خارج از شهری باشد که وجه برات باید در آنجا پرداخت شود، برای هر شش فرسخ فاصله، یک روز به این مهلت اضافه میشود. «فرسخ» یک واحد اندازهگیری مسافت قدیمی است.