این ماده دربارهٔ «برات» است؛ برات یک سند تجاری است که به موجب آن یک نفر (صادرکننده) به شخص دیگری دستور میدهد مبلغی را در زمان مشخص به دارندهٔ برات بپردازد. گاهی فردی که پشت برات را امضا میکند (ظهرنویس) شرط میکند که دارندهٔ برات باید فقط تا مدت معینی برود و قبولیِ برات را از شخص مسئول بخواهد.
طبق این ماده، اگر ظهرنویس چنین مهلتی تعیین کرده باشد، دارندهٔ برات باید در همان مدت تعیینشده تقاضای قبولی کند. اگر این کار را در آن مدت انجام ندهد، در برابر همان ظهرنویس نمیتواند از مقررات مربوط به بروات استفاده کند؛ یعنی نسبت به آن ظهرنویس، امتیازها و حمایتهای قانونی مربوط به برات را از دست میدهد.
نکته: متن به «مقررات مربوطه به بروات» بهصورت کلی ارجاع داده و جزئیات آن مقررات در همین متن ذکر نشده است.