این ماده یک قاعدهٔ کلی میگوید: هر شخص حقوقی (مثل شرکتها و مؤسسهها که مانند یک «شخص» در نظر گرفته میشوند، ولی انسان نیستند) تابعیت کشوری را دارد که اقامتگاهش در آن کشور است. یعنی برای تعیین تابعیت یک شخص حقوقی، به محل اقامت آن نگاه میکنیم، نه به چیز دیگری.
این متن فقط همین یک حکم را بیان میکند و توضیح نمیدهد که «اقامتگاه» شخص حقوقی چگونه مشخص میشود؛ این بخش در همین متن نیامده و مبهم است. همچنین هیچ تبصرهای در متن ارائهشده وجود ندارد.