این ماده دربارهٔ «مدیر تصفیه» است؛ یعنی کسی که در جریان ورشکستگی یک تاجر، کار رسیدگی به اموال و امور او به او سپرده شده است. اگر این شخص در مدتی که این مسئولیت را دارد، یکی از داراییها یا پولهای تاجر ورشکسته را حیف و میل کند (یعنی به آن خیانت کند و از بین ببرد یا برای خودش بردارد)، به مجازات «خیانت در امانت» محکوم میشود.
نکته مهم این است که خودِ متن ماده مجازات خیانت در امانت را تعیین نکرده و فقط گفته مرتکب به همان مجازات محکوم میشود؛ مقدار و نوع آن مجازات در این متن ذکر نشده است.
همچنین این ماده تنها به رفتار مدیر تصفیه اشاره دارد و در متن آن تبصرهای نیامده است.