این ماده میگوید مدیر تصفیه در ورشکستگی نمیتواند دو کار مشخص را انجام دهد: اول، تعقیب تاجر ورشکسته به عنوان ورشکستگی به تقصیر؛ دوم، مدعی خصوصی شدن از طرف هیات طلبکارها. اما این ممنوعیت مطلق نیست و در صورتی که اکثریت طلبکارهای حاضر تصویب کنند، مدیر تصفیه میتواند این کارها را انجام دهد.
متن ماده درباره نحوه تشکیل جلسه، تعداد طلبکاران لازم برای حضور، یا شکل رأیگیری چیزی نمیگوید. همچنین روشن نمیکند «اکثریت طلبکارهای حاضر» بر چه مبنایی محاسبه میشود؛ فقط همین شرط تصویب را بیان کرده است.