این ماده دربارهٔ حالتی است که تاجر ورشکسته با طلبکارهایش قراردادی (قرارداد ارفاقی) میبندد و یک یا چند نفر اجرای تمام یا بخشی از این قرارداد را ضمانت میکنند. در این صورت، طلبکارها میتوانند اجرای تمام قرارداد یا همان بخشی که ضمانت دارد را از ضامن بخواهند.
اگر فقط بخشی از قرارداد ضمانت شده باشد، تنها همان بخش را میتوان از ضامن خواست و بخشی که ضمانت ندارد فسخ میشود؛ یعنی آن قسمت از قرارداد از بین میرود.
همچنین اگر ضامنها چند نفر باشند، مسئولیت آنها تضامنی است؛ یعنی طلبکار میتواند به هر یک از آنها برای اجرای تعهد مراجعه کند و لازم نیست بین آنها تقسیم کند.