این ماده دربارهٔ حالتی است که دادگاه بر اساس ماده قبل حکم فسخ یک معامله را صادر کرده است. در این حالت، کسی که حکم علیه او صادر شده (محکومعلیه) باید پس از قطعی شدن حکم، همان مالی را که موضوع معامله بوده، بدون تبدیل به پول، به مدیر تصفیه تحویل بدهد. در عوض، قیمت آن مال در زمان معامله را دریافت میکند، اما این دریافت باید قبل از تقسیم دارایی تاجر بین طلبکاران (غرما) باشد.
اگر همان مال دقیقاً در تصرف محکومعلیه نباشد، متن میگوید که او باید «تفاوت قیمت» را بدهد. این متن توضیح نمیدهد که این تفاوت دقیقاً چگونه محاسبه میشود و نسبت به چه قیمتی سنجیده میشود. همچنین این ماده فقط به «ماده قبل» ارجاع داده و محتوای آن ماده را بیان نکرده است. در این متن تبصرهای ذکر نشده است.