این ماده دربارهٔ حالتی است که تاجر ورشکسته یک «فته طلب» داده باشد، یا «برات»ی صادر کرده باشد که قبول نشده، یا «برات»ی را قبولی نوشته باشد. در این حالت، سایر اشخاصی که مسئول پرداخت وجه آن فته طلب یا برات هستند، باید با رعایت تخفیفات مقتضی نسبت به مدت، وجه را نقداً بپردازند یا پرداخت آن را در سر وعده تأمین کنند.
متن دربارهٔ میزان تخفیف، روش محاسبه آن، یا اینکه دقیقاً چه اشخاصی مسئول پرداخت هستند توضیح بیشتری نداده است؛ این بخشها در همین متن مبهم است.