این ماده دربارهٔ مهلتی است که برای «اعتراض» به حکمهای مربوط به ورشکستگی در نظر گرفته شده است. مطابق این متن، این مهلت برای خودِ تاجر ورشکسته ده روز است، برای اشخاص ذینفع (کسانی که در این موضوع منفعتی دارند) که در ایران زندگی میکنند یک ماه است، و برای کسانی که در خارج از کشور اقامت دارند دو ماه.
نکتهٔ مهم این است که شروع این مهلتها از تاریخی است که آن حکمها اعلان (اطلاعرسانی) میشوند، نه از تاریخ صدور آنها. این متن دربارهٔ اینکه خودِ حکم چه محتوایی دارد یا اعتراض باید به چه شکلی مطرح شود چیزی نمیگوید.