این ماده دربارهٔ زمانی است که دینی که ضامن ضمانت آن را کرده، سررسید شده و «حال» شده است. در این حالت ضامن میتواند از طلبکار (مضمونله) بخواهد که یکی از دو کار را انجام دهد: طلبش را دریافت کند یا از ضمانت صرفنظر کند. این حق ضامن حتی وقتی ضمانت مدتدار (موجل) باشد هم وجود دارد.
متن ماده دربارهٔ اینکه این «ملزم کردن» با چه روشی یا از طریق چه مرجعی انجام میشود چیزی نمیگوید؛ فقط این اختیار را برای ضامن بیان کرده است.