این ماده درباره حالتی است که ضمانت «تضامنی» باشد؛ یعنی بر اساس قوانین یا قرارداد خصوصی، طلبکار با ضامن و مدیون اصلی به گونهای روبهرو شود که بتواند از هر دو یا از یکی پس از دیگری طلب خود را بخواهد. رجوع در اینجا یعنی مراجعه برای مطالبه طلب.
در چنین وضعیتی طلبکار میتواند همزمان به ضامن و مدیون اصلی رجوع کند. یا میتواند ابتدا به یکی از آنها رجوع کند؛ اگر طلبش به طور کامل وصول نشد، برای تمام یا باقیمانده طلب به دیگری رجوع کند.