این ماده میگوید اگر مالی در برابر حریق (آتشسوزی) بیمه شده باشد، بیمهگر فقط در برابر چهار نوع خسارت مسئول است. اول: خسارتی که آتش به خود مال بیمهشده میزند، حتی اگر آتش در جای نزدیک آن رخ داده باشد. دوم: خسارت یا کاهش ارزشی که از آب یا هر وسیلهٔ دیگری که برای خاموش کردن آتش به کار رفته به اموال وارد میشود.
سوم: تلف شدن یا معیوب شدن مال در هنگام نجات دادن آن از آتش. چهارم: خسارتی که در نتیجهٔ خراب کردن کل یا بخشی از ساختمان برای جلوگیری از سرایت یا گسترش آتش به اموال بیمهشده وارد میشود.
این ماده فقط انواع خسارات مورد مسئولیت بیمهگر را برمیشمارد و دربارهٔ مقدار پرداخت، شرایط دیگر یا تبصرهای چیزی در همین متن نیست.