این ماده دربارهٔ خسارتی است که از «عیب ذاتی مال» به وجود میآید. عیب ذاتی مال یعنی نقص یا ایرادی که در خود مال وجود دارد. طبق این متن، بیمهگر مسئول جبران چنین خسارتی نیست.
اما این قاعده یک استثنا دارد: اگر در بیمهنامه شرطی برخلاف آن گذاشته شده باشد، همان شرط ملاک عمل است. یعنی در صورت وجود شرط خلاف، متن این ماده بهتنهایی تعیینکننده نیست و باید به شرط بیمهنامه توجه کرد.