این ماده دربارهٔ حالتی است که بیمهگذار مطلبی را نگفته یا خلاف واقع گفته، ولی این کار از روی عمد نبوده است. در این حالت عقد بیمه باطل نمیشود. اگر این مطلب اظهارنشده یا خلاف واقع پیش از وقوع حادثه معلوم شود، بیمهگر دو راه دارد: یا با رضایت بیمهگذار اضافهحق بیمه را بگیرد و قرارداد را نگه دارد، یا قرارداد بیمه را فسخ کند.
اگر بیمهگر فسخ کند، باید این موضوع را با اظهارنامه یا نامهٔ سفارشی دو قبضه به بیمهگذار اطلاع دهد. اثر فسخ ده روز پس از ابلاغ به بیمهگذار شروع میشود و بیمهگر باید اضافهحق بیمهای را که تا تاریخ فسخ دریافت کرده به بیمهگذار برگرداند.
اگر مطلب اظهارنشده یا خلاف واقع بعد از وقوع حادثه معلوم شود، خسارت به نسبت وجه بیمهٔ پرداختی و وجهی که در صورت اظهار کامل و واقعی خطر باید پرداخته میشد، کاهش پیدا میکند.