این ماده میگوید اگر کسی که بیمه میخرد (بیمهگذار) عمداً نکتهای را به شرکت بیمه نگوید یا عمداً اطلاعات نادرست بدهد، و آن نکتهٔ گفتهنشده یا دروغ بهگونهای باشد که ماهیت خطری که بیمه میشود را عوض کند یا در نظر شرکت بیمه اهمیت آن خطر را کم کند، قرارداد بیمه باطل میشود. این بطلان حتی در صورتی است که آن موضوع اصلاً در به وجود آمدن حادثه تأثیری نداشته باشد.
وقتی قرارداد باطل شود، نتیجهاش این است که پولی که بیمهگذار پرداخته به او برگردانده نمیشود. علاوه بر آن، شرکت بیمه حق دارد قسطهای بیمهای که تا آن تاریخ پرداخت نشده و عقب افتاده است را هم از بیمهگذار بخواهد.
دقت کنید که این ماده دربارهٔ «عمد» است؛ یعنی پنهانکاری یا دروغگویی باید آگاهانه و از روی قصد باشد. متن دربارهٔ وضعیت اشتباه یا فراموشی بدون قصد چیزی نمیگوید.