این ماده توضیح میدهد که فرد بیکارِ تحت پوشش بیمه بیکاری چه مدت و چه مبلغی مقرری میگیرد. مدت دریافت به دو چیز بستگی دارد: اول اینکه فرد مجرد باشد یا متأهل/متکفل، و دوم اینکه چقدر سابقه پرداخت حق بیمه داشته است. بر اساس جدولی که در متن آمده، این مدت از ۶ ماه تا ۱۲ ماه برای مجردها و از ۱۲ ماه تا ۵۰ ماه برای متأهلها یا متکفلها متغیر است؛ سقف کلی هم ۳۶ ماه برای مجردها و ۵۰ ماه برای متأهلها یا متکفلهاست.
مبلغ مقرری روزانه ۵۵ درصد متوسط مزد، حقوق یا کارمزد روزانه فرد است. برای افراد متأهل یا متکفل، به ازای هر نفر از افراد تحت تکفل (تا حداکثر ۴ نفر) ۱۰ درصد حداقل دستمزد اضافه میشود. با این حال، مجموع دریافتی نباید از حداقل دستمزد کمتر و از ۸۰ درصد متوسط مزد یا حقوق فرد بیشتر باشد. مقرری از روز اول بیکاری قابل پرداخت است.
تبصرهها چند نکته دیگر را اضافه میکنند: نحوه محاسبه متوسط مزد روزانه (بر پایه دریافتیهای آخرین ۹۰ روز پیش از بیکاری)، اینکه چه کسانی «فرد تحت تکفل» حساب میشوند (همسر، فرزندان، پدر و مادر و خواهر و برادر با شرایط گفتهشده)، اینکه افراد ۵۵ سال و بالاتر میتوانند تا سن بازنشستگی زیر پوشش بمانند، اینکه دریافت مقرری مانع مستمری جزئی نیست، در بیکاری زوجین فقط یکی از آنها حق افزایش مقرری برای فرزندان را دارد، استفاده از خدمات درمانی در مدت دریافت مقرری، و معافیت مقرری از مالیات.