این ماده فهرست منابع مالی «صندوق» را بیان میکند؛ یعنی میگوید پول صندوق از چه راههایی تأمین میشود. این منابع شامل درصدی از حق بیمه اجباری، مبلغی از دارندگان وسیله نقلیهای که از بیمه کردن خودداری میکنند، مبالغ بازیافتی از اشخاص مختلف پس از جبران خسارت، درآمد سرمایهگذاری وجوه، درصدی از جریمههای راهنمایی و رانندگی، درصدی از هزینههای دادرسی و جزای نقدی وصولی، جریمههای اشارهشده در سه مورد دیگر، و کمکهای اشخاص حقیقی یا حقوقی است.
تبصرههای این ماده چند حکم دیگر هم اضافه میکنند: گزارش عملکرد بند «پ» هر سهماه یکبار به اعضای مجمع عمومی داده میشود؛ درآمدهای بندهای «ث» و «ج» به حساب اختصاصی صندوق نزد خزانهداری کل واریز و صددرصد به صندوق اختصاص مییابد؛ اگر منابع صندوق کم بیاید، دولت موظف است در بودجه سال بعد کسری را تأمین کند؛ درآمدهای صندوق مشمول مالیات به نرخ صفر و معاف از عوارض است و صندوق از برخی هزینهها معاف است؛ صندوق میتواند حداکثر دو درصد از منابع مالی خود را با تصویب مجمع عمومی برای گسترش بیمه و پیشگیری از زیانهای حوادث رانندگی هزینه کند؛ و درباره بازیافت خسارات بند «پ»، صندوق در آرای غیابی میتواند بدون سپردن تأمین یا تضمین موضوع تبصره (2) ماده (306) قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) مصوب 1379/1/21، تقاضای اجرای احکام غیابی کند.
همچنین دولت میتواند در بودجههای سنواتی بخشی از درآمدهای فروش حاملهای انرژی را به صندوق اختصاص دهد و در صورت تصویب، به تناسب سهم صندوق از محل فروش بیمهنامه موضوع بند «الف» کاهش پیدا میکند.