این ماده میگوید چهار دسته از خسارتها و موارد، از پوشش بیمهای که موضوع این قانون است خارجاند. این موارد عبارتاند از: خسارت وارد شده به خود وسیله نقلیهای که باعث حادثه شده و محمولات آن؛ خسارت مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از تشعشعات اتمی و رادیواکتیو؛ جریمه یا جزای نقدی؛ و مواردی که ثابت شود زیاندیده عمداً به خودش صدمه زده است، مانند خودکشی و اسقاط جنین، یا ثابت شود خدعه و تبانی رخ داده است.
تبصره این ماده میگوید اگر درباره دو مورد اول، یعنی بندهای الف و ب، اختلافی پیش بیاید، کسی که معترض است میتواند به مرجع قضائی صالح مراجعه کند. متن دربارهٔ درست یا نادرست بودن این موارد یا نحوه اثبات آنها جزئیات بیشتری نمیدهد.