این ماده دربارهٔ حوادث رانندگی است که به جرح (زخمی شدن) یا فوت منجر شدهاند. اگر بر اساس گزارش کارشناس تصادفات راهنمایی و رانندگی یا پلیسراه، علت اصلی تصادف یکی از تخلفات رانندگی «حادثهساز» باشد، شرکت بیمه موظف است خسارت فرد زیاندیده را بدون هیچ شرط و بدون گرفتن تضمین بپردازد. یعنی زیاندیده نباید معطل بررسیهای بعدی بماند.
بعد از پرداخت خسارت، بیمهگر میتواند برای پس گرفتن بخشی از پولی که پرداخته به سراغ رانندهای برود که مسبب حادثه بوده است. میزان این بازیافت بر اساس تعداد حوادثی است که آن راننده در طول مدت بیمهنامه ایجاد کرده: در حادثهٔ اول دو و نیم درصد خسارتهای بدنی و مالی پرداختشده، در حادثهٔ دوم پنج درصد، و در حادثهٔ سوم و حوادث بعد از آن ده درصد.
تبصرهٔ این ماده میگوید که مصادیق و عناوین تخلفات رانندگی حادثهساز را مادهٔ (۷) قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب ۱۳۸۹/۱۲/۸ تعیین میکند. این ماده فقط به آن ماده ارجاع میدهد و متن حاضر توضیح نمیدهد که آن ماده چه مصادیقی را در بر میگیرد.