این ماده دربارهٔ وضعیتی است که یک قاضی از رسیدگی به یک پرونده خودداری میکند. در چنین حالتی، اگر در همان حوزهٔ قضایی قاضی دیگری وجود نداشته باشد که صلاحیت رسیدگی به آن پرونده را داشته باشد، پرونده به دادگاهی که نزدیکتر است فرستاده میشود.
به زبان ساده: وقتی قاضی مربوطه پرونده را قبول نمیکند و جای دیگری در همان منطقه نیست که بتواند به آن پرونده رسیدگی کند، کار به نزدیکترین دادگاه دیگر سپرده میشود.
نکته: این متن واژههای «خودداری دادرس» و «نزدیکتر» را توضیح نمیدهد و مشخص نمیکند نزدیکی بر چه مبنایی سنجیده میشود؛ این بخشها در همین متن مبهم است.