این ماده به یک «دادرس» (قاضی) میگوید در چه شرایطی نباید در امور حسبی وارد شود و باید خودش را کنار بکشد. امور حسبی به کارهایی گفته میشود که دادگاه بدون دعوای بین دو طرف و بیشتر برای سر و سامان دادن به یک وضعیت انجام میدهد.
چهار موردی که در متن آمده اینهاست: نخست، کاری که خود قاضی در آن نفع دارد. دوم، کارهای مربوط به همسر خودش؛ و در متن توضیح داده شده که زنی که در «عده طلاق رجعی» است، از این نظر مثل همسر او حساب میشود. سوم، کارهای مربوط به نزدیکان نسبی و سببی خودش، اما فقط در محدودهای که در متن مشخص شده (درجه یک و دو از طبقه اول و درجه یک از طبقه دوم). چهارم، کارهای مربوط به کسانی که قاضی نسبت به آنها ولایت، قیمومت یا نمایندگی دارد.
نکته: متن فقط میگوید قاضی «باید خودداری کند»؛ دربارهٔ اینکه این ماده هنوز معتبر است یا اصلاح و نسخ شده، در همین متن چیزی گفته نشده است.