این ماده میگوید دادگاه هر تصمیمی که در این امور میگیرد، باید آن را به دادستان هم اطلاع بدهد. نکته مهم این است که قانون برای این اطلاعدادن، شکل و روش خاصی تعیین نکرده و خودِ دادگاه انتخاب میکند که به چه شیوهای این اطلاع را بدهد؛ یعنی هر روشی که به نظر دادگاه مناسب و لازم باشد.
این ماده در فصل دوم از باب دوم قانون امور حسبی آمده، یعنی در بخشی که دربارهٔ «ترتیب تعیین قیم» است؛ بنابراین موضوع آن به تصمیمهای دادگاه در همین زمینهٔ قیمومت مربوط میشود. متن ماده بسیار کوتاه و کلی است و دربارهٔ جزئیات (مثلاً اینکه اطلاعدادن باید در چه مدتی انجام شود یا چه محتوایی داشته باشد) چیزی نگفته است؛ این بخشها در همین متن مبهم و تعییننشده باقی مانده است.