این ماده میگوید برای قیمومت بر فردی که محجور است (یعنی کسی که از نظر قانونی نمیتواند خودش امور مالی و حقوقیاش را اداره کند)، پدر یا مادر او بر دیگران اولویت دارند. در متن، این اولویت به دو شرط بسته شده است: اول اینکه «صلاحیت» برای قیمومت داشته باشند، و دوم اینکه «شوهر نداشته باشند». چون در ادامهٔ جمله واژهٔ «شوهر» آمده است، این شرط را به مادر برمیگرداند، اما خودِ متن بیشتر از این توضیح نمیدهد و روشن نمیکند که «صلاحیت» شامل چه چیزهایی است.
نکتهٔ قابل توجه این است که این ماده اولویت را فقط در برابر «دیگران» مطرح میکند؛ یعنی وقتی پدر یا مادر محجور شرایط گفتهشده را داشته باشند، نسبت به بقیه برای قیم شدن جلوتر هستند. متن به هیچ مادهٔ دیگری ارجاع نداده و تبصرهای هم ندارد.