این ماده دربارهٔ وضعیت مترجم در پروندههای «امور حسبی» است. امور حسبی به کارهایی گفته میشود که دادگاه بدون اینکه دو طرف واقعی با اختلاف داشته باشند، در آنها دخالت میکند. طبق این ماده، اگر قاضی خودش زبان آن شخص را بلد باشد، لازم نیست مترجم بیاورد. اگر مترجم لازم شد، قاضی میتواند کسی را که به او اعتماد دارد برای ترجمه انتخاب کند.
بخش دوم ماده یک محدودیت میگذارد: مترجم نباید از میان کسانی انتخاب شود که در ماده ۸ این قانون آمده است. متن این ماده فقط به ماده ۸ ارجاع میدهد و نگفته آن اشخاص چه کسانی هستند؛ محتوای ماده ۸ در این متن نیست.
این ماده تبصرهای ندارد و فقط همین دو حکم را بیان میکند.