این ماده دربارهٔ ترکهٔ (اموال و دارایی بهجامانده از) فرد متوفایی است که تبعه خارجی بوده است. بر اساس آن، اگر ورثه (وارثان) یا وصی متوفی یا کسی که قانوناً جانشین آنهاست حاضر شود، باید به اندازهٔ ارزش ترکه تضمین بدهد. این تضمین برای این است که اگر تا یک سال از تاریخ انتشار نخستین آگهی که در ماده ۳۴۳ گفته شده، بستانکارانی پیدا شوند که تبعه ایران باشند یا در ایران زندگی کنند و طلبشان اثبات شود، از عهدهٔ پرداخت آن برآیند.
اگر این تضمین داده شود، ترکه پس از کسر هزینهٔ آگهیها و دیگر هزینههای قانونی که انجام شده، به تصرف همان ورثه یا وصی یا جانشین قانونی آنها داده میشود.
این ماده فقط به «آگهی مذکور در ماده ۳۴۳» ارجاع میدهد و توضیحی دربارهٔ محتوای آن ماده یا مدتهای دیگر نمیدهد؛ همچنین دربارهٔ اینکه این متن اکنون معتبر است یا تغییر کرده، چیزی در آن نیامده است.