این ماده دربارهٔ سرنوشت ادارهٔ اموال و داراییهای فردی است که از دنیا رفته و وارثی ندارد (ترکهٔ متوفای بلاوارث). میگوید در جاهایی که دو مادهٔ قبلی این قانون تعیین تکلیف نکردهاند، ادارهٔ این اموال به کسی سپرده میشود که دادرس (قاضی) به او اعتماد دارد.
این ماده خودش شرط یا فهرست خاصی برای آن شخص تعیین نکرده و فقط معیار «مورد اعتماد بودن نزد دادرس» را مطرح کرده است. همچنین این ماده به دو مادهٔ پیش از خود ارجاع داده است؛ یعنی اول باید موارد آن دو ماده بررسی شود و اگر موضوع زیر یکی از آنها نگنجد، این ماده اعمال میشود. محتوای آن دو ماده در همین متن نیامده و نمیتوان دربارهٔ آنها چیزی گفت.