اگر ورثه ترکه را قبول کنند، بر اساس این ماده هر یک از آنها به نسبت سهم خود از ترکه، مسئول پرداخت تمام بدهیهای متوفی است.
این مسئولیت دو استثنا دارد: اگر ورثه ثابت کنند بدهیهای متوفی بیشتر از ترکه بوده است، یا ثابت کنند بعد از فوت متوفی ترکه بدون تقصیر آنها از بین رفته و باقیمانده ترکه برای پرداخت بدهیها کافی نیست، در این صورت نسبت به مقداری که از ترکه بیشتر است مسئول نخواهند بود.
بنابراین در حالت استثنا، مسئولیت ورثه فقط تا اندازه ترکه باقی میماند و اثبات این شرایط بر عهده خود ورثه است.