این ماده به وارثی مربوط است که ترکه (یعنی اموال و داراییهای باقیمانده از متوفی) را قبول کرده است. بر اساس این متن، چنین وارثی تا زمانی که در ترکه «تصرف» نکرده باشد، میتواند قبول خود را پس بگیرد و ترکه را رد کند.
به بیان ساده، پذیرفتن ارث در ابتدا تصمیمی قطعی و همیشگی نیست؛ اگر وارث هنوز کاری با اموال نکرده باشد، میتواند نظرش را عوض کند و ارث را نپذیرد. اما همین که در ترکه تصرف کند، دیگر نمیتواند بر اساس این ماده رد کند.
نکته قابل توجه این است که خود این ماده توضیح نمیدهد که «تصرف» دقیقاً چه کارهایی را در بر میگیرد و مرز آن کجاست؛ این بخش در متن حاضر مبهم است.