این ماده به طلبکاری که از فرد فوتشده طلب دارد اجازه میدهد در یک حالت خاص، به جای اینکه فقط سراغ ورثه برود، علیه شخص دیگری هم در دادگاه اقامه دعوی کند. آن حالت خاص این است که اموالی که از متوفی به دست ورثه رسیده، برای پرداخت کامل دین کافی نباشد.
در این صورت بستانکار میتواند علیه کسی که او را بدهکارِ متوفی میداند (یعنی فکر میکند آن شخص به متوفی بدهکار بوده) یا کسی که ادعا میکند مالی از ترکهٔ متوفی در دست او است، دعوا مطرح کند.
نکته: متن این ماده فقط همین اجازهٔ اقامه دعوی را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر (مثل اینکه دعوا چگونه باید تنظیم یا اثبات شود) چیزی نمیگوید؛ همچنین مشخص نمیکند «کافی نبودن ترکه» چگونه احراز میشود.