این ماده دربارهٔ «تحریر ترکه» است؛ یعنی مرحلهای که اموال و بدهیهای شخص فوتشده فهرستبرداری میشود. بر اساس آن، فقط اموال موجود کافی نیست؛ مطالبات (طلبهایی که متوفی از دیگران داشت) و بدهیهای خودِ متوفی هم باید در صورت ترکه (فهرست ترکه) نوشته شود.
اما همهٔ طلبها و بدهیها اینطور نوشته نمیشوند؛ فقط آنهایی که مسلم و قطعی باشند. متن میگوید این قطعی بودن از راههای زیر به دست میآید: حکم نهایی دادگاه، سند رسمی، دفاتر و برگهای مربوط به خود متوفی، یا اقرار کسانی که بدهکارند و همچنین اقرار ورثه.
این ماده خودش تبصره ندارد. همچنین به مادهٔ دیگری ارجاع نداده و دربارهٔ جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر چیزی نگفته است.