این ماده میگوید در کارهای «امور حسبی» — یعنی کارهایی که دادگاه بدون وجود دعوا و اختلاف بین دو طرف، به درخواست یا به تشخیص خود انجام میدهد — دادستان فقط در جاهایی میتواند وارد شود و کاری انجام دهد که خودِ قانون صریحاً گفته باشد.
به زبان ساده، دادستان در این امور اجازهٔ ورود آزادانه ندارد؛ تا وقتی قانون موردی را نام نبرده باشد، او حق اقدام یا دخالت ندارد.
توجه: این ماده فقط یک قاعدهٔ کلی را بیان میکند و خودش فهرست آن موارد را نمیآورد؛ تشخیص اینکه کدام مورد «در قانون تصریح شده» است، بر عهدهٔ متن مواد دیگر است.